. لطف عظیم خداوند به انسان
وجود نازنین حضرت رب العالمین از میان مخلوقات خودش توجه خاصی به انسان دارد ، توجهی که از جانب حضرت پروردگار هست به غیر از انسان مورد توجه هیچ یک از مخلوقات نیست . خداوند هزینه های فوق العاده سنگینی برای رشد انسان ، و این هزینه ها را برای هیچ کدام از مخلوقاتش انجام نداده است .
اما از آنجایی که خدا انسان را مختار آفریده و در همه ی انسان ها دو بٌعد حیوانی و روحانی قرار داده و سیل وسوسه های شیطانی و هواهای نفسانی هم دائماً این انسان را آزار می دهند ، می بینیم با این همه هزینه ای که خدا برای انسان کرده و این لطف عظیمی که خدا در حق این بندگان خود کرد باز عدّه ای از انسان ها به مسیر هدایت قرار نمی گیرند و به آن رشد مطلوبی که باید برسند ، نمی رسند .
خداوند قدرت را در درون همه ی انسانها قرار داده و همه می توانند به عالی ترین درجات برسند . خدا این قدرت را در همه قرار داده و از همه دعوت کرده که بیایید پیشرفت کنید در کلاس بندگی من شرکت کنید تا شما را رشد بدهم . امّا می بینیم که خیلی ها پیشرفت نمی کنند و این سرمایه ی عظیم عمرشان آرام آرام در حال سپری شدن هست، یک وقتی می گوییم که 15 سالم هست و فردا 25 ساله می شوم و می گوییم حالا وقت هست ، یک بار می بینیم که تابوت ما بلند شده و پرونده ی اعمال ما بسته گردیده و باید برویم ! چقدر رشد کردیم ؟! هیچی .... آقا قیمت این بنده چقدر است ؟ این بنده اصلاً برای خودش کاری نکرده!

. بهانه ای عجیب برای رشد نکردن!
امروز خیلی ها این بهانه را می گیرند که ، زمانه ی ما زمانه ی سختی است ، امروز ما نمی توانیم رشد کنیم ، وقتی احوال برخی از بزرگان را می خوانیم که در جوانی خود ، چقدر به مراتب بالا رسیده بودند ، می گویند آن زمان خیلی با این زمان فرق می کرد . آن زمان ، موبایل و تلویزیون و ماهواره و اینترنت نبود ، امروز خیلی زمینه ی فساد زیاد است . این ها درست است امّا حالا ما می پرسیم آیا مردم آخر الزمان نباید خوب بشوند ،  آیا خدا در قاموس خودش اینطور نوشته که جوانهای آخر الزمانی نمی توانند رشد کنند آخَر این در مکتب قرآن قابل قبول است؟ ، معلوم است که نه! قرآن برای هدایت همه ی انسان ها تا قیامت آمده است ، وقتی می گوید همه می توانند رشد کنند و همه می توانند صاحب مقام بشوند پس همه ی انسان های عالم در همه ی زمانها می توانند به رشد و کمال دست پیدا کنند . ولو اینکه زمانی ، مثل زمان امروز باشد که هر طرف یک جوانی سرش را بر می گرداند یک فسادی جلویش سبز می شود و فقط کافی است یک خورده خودش را ببازد و راحت در دام فساد اسیر می شود .

. حجّت های آخرالزّمانی دلیلی بر باز بودن راه رشد
خدا در همین زمان می بینیم عدّه ای را به عنوان حجّت به مردم نشان می دهد . می گوییم آخر الزمان است ، زمانه ی سختی است، امّا می بینیم خداوند در همین زمانه ی سخت عدّه ای را آنقدر بزرگ کرده است که به عوام بگوید : ای عوام نمی خواهد شما مثل این شوید ، اینقدر نمی خواهد بزرگ شوید ، این را حجّت قرار داده ام که جوان های آخرالزّمان ببینند که امروز هم می شود به جایی رسید! آنقدر می شود بزرگ شد که وقتی عدّه ای شخصیّت او را کارشناسی می کنند بگویند که در طول این هزار و صد سالی که از غیبت امام زمان ( عج ) می گذرد ما کسی مثل ایشان نداشته ایم .
ایّام ارتحال امام خمینی ( ره ) بود چند روز پیش بود و ما می بینیم که هنوز حرف از امام دارند می زنند . وجود با برکت و عظیم امام در این آخر الزّمان بر همه ی آنهایی که می خواهند دَم از بندگی بزنند ، بعد می گویند که آقا نمی شود و ما نمی توانیم به جایی برسیم . خدا امام را نشان می دهد در این آخرالزّمان در اوج فساد ها بروید وجود ایشان را ببینید و شخصیّت این بنده را نگاه کنید ،ببینید که شما می توانید ابعاد وجودی ایشان را بفهمید؟ بعد باز گِله کنید که نمی شود رشد کرد. خدا دارد امام را به ما نشان می دهد تا ما را ساکت کند، نگو که من نمی توانم!
به شخصیت عظیمی مثل آیت الله بهجت ( ره ) توجه کنید، ایشان یک نوجوان 14 ساله بود که از یک شهر دور افتاده بلند می شود و رشد می کند، امروز مردم باید کلی صف بایستند تا یک دستی بر قبر آیت ا. . . بهجت بکشند .
یک طلبه ای که از خانواده اش جدا می شود و می رود نجف اشرف و هنوز 20 ساله نشده صاحب کرامت می شود ! هنوز 20  ساله نشده با بزرگانی مثل علامه قاضی همنشین می شود. به چنان کراماتی می رسد که خیلی ها شاید در 60 و70 سالگی به این کرامات دست یابند . این ها یعنی ای جوان آخرالزّمان نگو که نمی توانم رشد کنم بلکه همه می توانند رشد کنند ، آنقدر عزیز شوند که من خودم خریدارشان می شوم .

. چگونه رشد کنیم؟
چطوری بعضی ها رشد می کنند ؟! آقا ! در این زمانه ی سخت کسانی مثل همین دو بزرگوار که عرض کردم ، چطور به این مقامات می رسند ؟!
نگویید عجیب هست ، وقتی ما از امامان صحبت می کنیم شما می گویید که ما نمی توانیم خودمان را با معصومین مقایسه کنیم ، امّا خدا می گوید امام خمینی را ببینید این که از بین خودتان بلند شده است . آقای بهجت هم همین طور . . .
دو تا کار وجود دارد، دو عامل که اینها را به سوی کمال سوق می داده است! اساسی ترین کاری که رفقا بزرگان انجام می دهند ، هوا کشی است .
هوا همان میل درونی هست که درون انسان در مقابل خدا جبهه می سازد و هوا همان بتی هست که همگی ما آن را درون خودمان می تراشیم و اگر حواسمان نباشد روزی به جای اینکه سجده به خدا بکنیم سجده به هوای خودمان می کنیم ، ولو اینکه نماز می خواند ، ولو اینکه هیأت می رود و در شهر خود به چهره ی مذهبی مشهور است و نیز خدا می گوید که سجده می کند ولی به هوای خویش سجده می کند .سینه می زند ولی برای هوای خویش سینه می زند .
کسی که می خواهد رشد کند اولین و اساسی ترین کاری که باید بکند این است که باید هوای خویش را بکشد.
امام چرا امام خمینی(ره) شد، چون هوا نداشت. حضرت آیت ا... بهجت چگونه به این مقامات دست یافت، فردی که  نگاهش، کلامش و حتی نمازش به انسان درس می دهد ،کسی که پشت سر ایشا ن نماز می خواند می آمد بیرون می دید حالش منقلب شده است.
می گفت یکی در نجف دیدم که این ور و آن ور می رود مکرر آب می خورد و گیچ است گفتم این دیوانه است؟گفت نه این از پای درس آیت ا... قاضی بیرون آمده است هر کسی از پای درس ایشان آمده یک حال دیگری دارد .
چطور به این مقام رسیدند ؟ از وقتی که هوا را کشتند. از کی؟ از همین سنی که شما در آن هستید و از هر وقتی که فهمیدند باید هوا را بکشند. از 13یا 14سالگی چقدر خوب است که هوای نفس کشی را آغاز کنیم زیرا این هوا مثل نهال است در سن پایین و راحت می شود از ریشه کند اما وقتی سن بالا می رود این تنه ی هوای نفس در درون من و تو دارد بزرگ و بزرگتر می شود و قاعدتا از بین بردنش هم سخت تر است. شاید هم این تنه را ببرید اما باز ریشه اش هست و آثارش درون انسان باقی می ماند.
پزشک چشم هست دارد چشم حضرت آیت ا... بهجت را جراحی می کند وسط جراحی کار گره می خورد ،آقا می گوید من به هر کس از ائمه متوسل شدم گره باز نشد،آقای بهجت سن بالا هستند نمی توان ایشان را زیاد بیهوش نگه می گوید یک دفعه زد به سرم که به خود آیت ا... بهجت متوسل شوم.می گوید تا متوسل به خود آیت ا... بهجت شدم گره باز شد.می گوید که هر وقت دیگر در عمل جراحی به مشکل بر می خورم به آقا متوسل می شوم گره ام باز می شود .
روزی در منزل آیت ا... بهجت خدمت ایشان رسیدم سوال می کند از آقای بهجت که آقا این چه راضی هست؟ من آن روز به هر که متوسل شدم راه باز نشد به شما که متوسل شدم راه باز شد.از آن روز به بعد در هر گیری به شما متوسل می شوم در کار گشایش می شود. آقا نمی خواست جواب دهد، بالاخره با کلی اسرار آقا این جمله را فرمود: که من از آن اول تا به امروز کسی را به طرف خودم نخواندم (یعنی من هوا ندارم) نگذاشتم کسی من رو ببیند که من بهجتم!
ایشان یک دفعه نشسته بود در خانه نوه ی ایشان روی کاغذ برای خودش خط خطی کرده بود بچه سواد هم نداشت آمد پیش آقا ،آقا سوال کرد که چی نوشتی اینجا؟! نوه اش پاسخ داد: که اینجا هم نوشتم حضرت آیت ا... عظمی بهجت.... آقا ناراحت شد پسرش را صدا زد و گفت که این پسر تو چه می گوید تو چه چیز به او یاد داده ای ؟! این را شما به این بچه یاد دادید !چرا می گوید حضرت آیت ا... عظمی بهجت ؟!
رفقا این نکته نشان می دهد که از منم منم بپرهیزید ،اولین و اساسی ترین نکته ای که برای رشد انسان لازم است این است که هوا نداشته باشیم !
مرحوم اشرفی اصفهانی می فرماید که در طول غیبت حضرت مهدی (عج) ما در بین جمیع فقها و علمای شیعه کسی مثل امام خمینی (ره) نداشتیم!

. عبادت، عاملی دیگر برای رشد
عامل دومی که بزرگان را رشد می دهد بعد ازهوا کشی مأنوس شدن با خداست. دوستی با عبادت است. خدا خودش رشدشان داده است.این هم که می گوییم عبادت اصلا شما لازم نیست ذهن ما سراغ کار سنگین برود.
یک حدیث قدسی معروف است بین علما وکسانی که می خواهند رشد کنند.
خدا فرمود هیچ بنده ای به من نزدیک نشد با عملی محبوبتر از واجبات .
می خواهی دنبال بهترین وسیله بچرخی تا به خدا نزدیک تر شوی واجبات خود را رعایت کنید.
اما یک سوال! واجبات را همه بلد هستند، نماز را باید خواند، احترام به پدر مادر نباید فراموش شود و ...
حالا چرا اینها (حجت های خداوند و انسان های بزرگ) کارهای سنگین انجام می دادند قنوت طولانی، سجده طولانی و ....
شما مثلا می روید کتاب زندگی آیت ا... بهجت را بر می دارید و یک باره بعد از خواندن می افتید در ذکر فراوان و دیگر مستحبات . اما این کار ما برای مراحل بعد است، و نیز انجام مستحبات اشتها می خواهد. اشتها را خدا باید به تو بدهد، هر کس واجبات خود را انجام دهد. خدا اشتهای مستحبات را به او می دهد.
وقتی اشتها پیدا کرد و مستحبات را انجام داد، به من خیلی نزدیک می شود آن موقع من عاشق او می شوم و بعد خودم می شوم دستش و چشمش و گوشش تا من را صدا می زند جوابش را می دهم و هر چه از من بخواهد فوری به او می دهم. وقتی می گوید خودم چشم و گوش و... او می شوم، دوستان، چشم خدا یا گوش خدا که گناه نمی کند! سعی کنیم پس به این مقام برسیم. این قدر عزیز می شود، بالا می آید.
مرحوم ملا محمد اشرفی مازندرانی رفیقش داشت می رفت زیارت امام رضا (ع) ایشان رفت با دوستش خداحافظی کند یک نامه ای حاجی به او داد و گفت این نامه را به حرم آقا ببر و بیانداز در ضریح امام رضا و جوابش را هم بیاور. می گوید رفتم و این کار را کردم بعد گفتم که حالا این جوابش را چگونه ببرم؟! چند روزی ماندم روز آخر که رفتم حرم، دیدم خادمان دارند مردم را بیرون می کنند اما کسی به من چیزی نمی گوید، وقتی همه رفتند دیدم از میان زری آقا بیرون آمد (می گوید من یکباره یاد نامه ی حاجی افتادم) آقا گفت: آینه شو جمال پری طلعتان طلب جارو کن خانه و پس میهمان طلب!
می گوید تا آقا این را گفت دوباره حرم شلوغ شد.
می خواهی خدا بیاید در قلبت، جارو کن قلب خود را باید قلب را برای حضور خدا آماده کنید.

هیأت محبین الرضا علیه السلام بخش سنگر